Mostrando entradas con la etiqueta Horacio. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Horacio. Mostrar todas las entradas

domingo, 4 de abril de 2021

Horacio

tecum vivere amem, tecum obeam lubens
(contigo amaría vivir, contigo moriría gustosa.)

Horacio 



III, 9

Mientras te era grato
Y ningún joven preferido
Abrazaba tu blanco cuello,
Viví más feliz que el rey de los persas.
Mientras no ardiste por otra,
Ni estaba Lidia detrás de Cloe,
Lidia de gran renombre,
Viví más ilustre que Ilia la romana.
Ahora me domina la tracia Cloe,
Experta en dulces melodías y conocedora 
De la cítara, por la que no temeré morir,
Si los hados se apiadan de mi alma que sobrevive.
El hijo de Ornito de Turios, Calas,
Me quema con una mutua antorcha,
Por quien soportaría morir dos veces,
Si los hados se apiadan de mi muchacho que sobrevive.
¿Y qué si vuelve la Venus de antes
Y reúne con yugo de bronce a los que fueron separados,
Si la rubia Cloe fuera expulsada
Y se abre la puerta para la rechazada Lidia?
Aunque aquél es más bello que una estrella,
Y tú más ligero que un corcho y más 
Irascible que el malvado adriático,

Contigo amaría vivir, contigo moriría gustosa.




Quinto Horacio Flaco (@HoracioFlaco_) | Twitter
Quinto Horacio Flaco





 'Donec gratus eram tibi
nec quisquam potior bracchia candidae
cervici iuvenis dabat,
Persarum vigui rege beatior.'
'Donec non alia magis               
arsisti neque erat Lydia post Chloen,
multi Lydia nominis,
Romana vigui clarior Ilia.'
'Me nunc Thressa Chloe regit,
dulcis docta modos et citharae sciens,               
pro qua non metuam mori,
si parcent animae fata superstiti.'
'Me torret face mutua
Thurini Calais filius Ornyti,
pro quo bis patiar mori,               
si parcent puero fata superstiti.'
'Quid si prisca redit Venus
diductosque iugo cogit aeneo,
si flava excutitur Chloe
reiectaeque patet ianua Lydiae?'               
'Quamquam sidere pulchrior
ille est, tu levior cortice et inprobo
iracundior Hadria,
tecum vivere amem, tecum obeam lubens.'

jueves, 31 de diciembre de 2020

Horacio


ODA XI, LIBRO I

No pretendas saber, pues no está permitido,
el fin que a ti y a mi, Leucónoe,
nos tienen asignados los dioses,
ni consultes los números Babilónicos.
Mejor será aceptar lo que venga,
ya sean muchos los inviernos que Júpiter
te conceda, o sea éste el último,
el que ahora hace que el mar Tirreno
rompa contra los opuestos escollos.
Sé prudente, filtra el vino
y adapta al breve espacio de tu vida
una esperanza larga.
Mientras hablamos, huye el tiempo envidioso.
Vive el día de hoy. Captúralo.
No te fíes del incierto mañana.




▷ Libro Odas gratis en PDF,ePub - Elejandria





Oda XI

 Tu ne quaesieris — scire nefas — quem mihi, quem tibi
 finem di dederint, Leuconoe, nec Babylonios
 temptaris numeros. Ut melius, quidquid erit, pati,
 seu plures hiemes, seu tribuit Iuppiter ultimam,
 quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare
 Tyrrhenum: sapias, vina liques, et spatio brevi
 spem longam reseces. Dum loquimur, fugerit invida
aetas: carpe diem, quam minimum credula postero.